Przedsiębiorca Alexandru Ionescu wrócił pewnego dnia do domu wcześniej niż zwykle. W salonie zastał młodą pokojówkę Luizę, która klęczała na podłodze obok jego czteroletniego syna Mateia, poruszającego się o fioletowych kulach. Spodziewał się problemu, a odkrył coś ważnego o własnej rodzinie.
Z rozmowy z chłopcem wynikało, że Matei opacznie zrozumiał słowa ojca sprzed prawie dwóch miesięcy. Zmęczony i zdenerwowany, mówił on wtedy partnerowi biznesowemu o kontrakcie i o tym, że nie może zwolnić tempa, bo ma dziecko, które od niego zależy. Syn uznał, że ojciec musi pracować więcej, by opłacać jego leczenie. Alexandru zapewnił go, że nie pracuje z powodu jego choroby i że nie musi chodzić bez kul, by zasługiwać na jego czas i miłość.
Następnie poprosił Luizę, by wyjaśniła, co dzieje się w domu pod jego nieobecność. Pracowała tam od sześciu miesięcy. Opowiedziała, że chłopiec z początku niewiele mówił i godzinami siedział w pokoju, a kiedyś znalazła go płaczącego przy oknie. Z czasem zaczęli razem budować wieże z klocków i czytać. Od osoby towarzyszącej Mateiowi na rehabilitacji dostała proste wskazówki, jak zachęcać go bez zmuszania. Wspomniała też, że jej starszy brat urodził się ze schorzeniem utrudniającym chodzenie i zmarł w wieku dziewięciu lat z powodu powikłań.
Już następnego dnia Ionescu przekazał część obowiązków innym i ogłosił, że zmieni organizację swojego czasu, by częściej być z synem. Tego popołudnia był w domu o 16.30, choć miał ważne spotkanie o piątej. Spotkał się też z zespołem medycznym. Fizjoterapeuta Andrei Pavel powiedział mu, że nie można obiecać, iż Matei będzie kiedyś chodził bez wsparcia, ale można pracować nad jego sprawnością, równowagą i samodzielnością. W czwartki Alexandru uczestniczył w części zajęć rehabilitacyjnych syna.
Luizie zaproponował lepsze warunki pracy, wyższą pensję i grafik pozwalający na odpoczynek, a do sprzątania miał zatrudnić dodatkowe osoby. Rok później Matei obchodził w ogrodzie willi piąte urodziny, a na stole stał tort z zamkiem i smokiem z marcepanu. Nad biurkiem Alexandra wisi rysunek od syna: chłopiec o fioletowych kulach obok kobiety w niebieskim fartuchu.