…z mroku zaułka dobiegł pospieszny głos.
— Max! Max, gdzie jesteś?
Pies zaczął merdać ogonem i przebiegł kilka kroków, po czym odwrócił się, jakby nie chciał odejść. Podszedł mężczyzna w grubym płaszczu, z kapeluszem naciągniętym na oczy i zziębniętym oddechem.
— Boże, dziękuję! Zgubiłem go na dziesięć minut i strasznie się bałem — powiedział. Potem przyjrzał się uważnie staruszkom. — Ale wy… co wy tu robicie o tej porze?
Ion i Maria spojrzeli na siebie. Zazwyczaj milczeli. Tym razem Maria westchnęła głęboko i powiedziała prawdę. Prosto. Bez wyrzutów. Tylko fakty.
Mężczyzna zacisnął usta.
— Nie rób tego… Zwłaszcza w Nowy Rok. Jestem Radu. Chodź ze mną. Mam dom dwa bloki stąd. Ciepło, jedzenie, herbata. Nie przyjmuję odmowy.
Nie mogli w to uwierzyć. Ale zimno przenikało ich do szpiku kości, a głos mężczyzny był ciepły i zdecydowany. Szli powoli, opierając się o siebie.
Dom był mały, ale przytulny. Choinka była już udekorowana, pachniała cozonakiem i pomarańczami. Radu zrobił im gorącą herbatę, podgrzał jedzenie i przygotował dla nich sofę w salonie.
— Spokojnie. Rano zobaczymy, co robić.
Tej nocy Maria po raz pierwszy od dawna spała bez strachu.
Rano Radu dowiedział się wszystkiego. Jak sprzedali dom. Jak stali się ciężarem. Jak wnuk był ich jedyną radością. Wykonał kilka telefonów.
Dwa dni później Andriej wpadł do domu Radu. Miał zaczerwienione oczy, a głos mu drżał.
— Gdzie są moi dziadkowie?
Kiedy ich zobaczył, uklęknął przed nimi i przytulił ich do piersi.
— Nigdy więcej cię stąd nie wyrzucą. Przysięgam.
Z pomocą Radu i prawnika Andriej znalazł rozwiązanie. Za resztę pieniędzy i niewielką pożyczkę kupił dziadkom skromny dom na obrzeżach miasta. Dwa pokoje, piec, mały ogródek. Ale był ich.
Wiosną Maria sadziła kwiaty. Ion naprawiał bramę. Andriej przychodził w każdy weekend.
Pewnego wieczoru, siedząc na ławce, Maria powiedziała z uśmiechem:
— Widzisz, Ioane? Czasami Bóg zsyła psa, by odmienił twoje życie.
Ion pogłaskał spaniela, który spał teraz u ich stóp, i skinął głową.
— I ludzie z sercami — dodał.
A w domu było ciepło. I cicho. I wreszcie dom.