Udawałem, że jadę w podróż służbową, żeby spotkać się z pielęgniarką.
W kuchni było jasno. Popołudniowe słońce wpadało przez duże okno i padało prosto na stół. Elena siedziała na podłodze. Przed nią, na grubym kocu, leżał Petrișor. Robert stał w drzwiach nieruchomo. Dziecko nie płakało. Nie walczyło. Śmiało się. Śmiał się z szeroko otwartymi ustami, a jego oczy błyszczały, jakby odkrył największy cud na świecie. Elena … Read more