Trojaczki miliardera Alexandru Damiana – Diana, Daniel i David – miały zniechęcić do pracy dwanaście niań, które odeszły przekonane, że tych dzieci nie da się wychować. Sytuacja zaczęła się zmieniać, gdy w domu pojawiła się Naomi Ionescu. Rozmawiała z dziećmi o ich matce, która zmarła sześć lat wcześniej. Dzieci przyznały, że ojciec wychodzi z pokoju, gdy pytają o mamę, a kiedy płaczą, kupuje im zabawki. Alexandru słyszał tę rozmowę zza drzwi. Po śmierci żony usunął większość zdjęć i unikał wspomnień.
Tego dnia po raz pierwszy opowiedział dzieciom o żonie. Mówił, że lubiła śpiewać podczas gotowania, tak głośno śmiała się na komediach, że trzeba było zatrzymywać film, i marzyła o ogrodzie pełnym róż. Potem do Naomi zadzwonił lekarz zajmujący się jej córką Dorina. Dziewczynka ma wadę serca i jej stan wymagał pilnej ponownej oceny. Alexandru zawiózł Naomi do szpitala własnym samochodem.
W kolejnych dniach pomógł jej uzyskać konsultację w wyspecjalizowanym ośrodku. Lekarze ustalili plan leczenia. Część kosztów pokrył system opieki zdrowotnej, a pozostałe sfinansował Alexandru. Gdy Dorina miała być operowana, Naomi dostała od niego płatny urlop. Zabieg przebiegł zgodnie z planem, a rekonwalescencja trwała kilka tygodni. Lekarze zauważyli poprawę, choć dziewczynka nadal wymagała kontroli.
W tym czasie zmieniały się też trojaczki. W domu obowiązywały jasne zasady, a dzieci uczyły się rozmawiać o emocjach. Alexandru po raz pierwszy od sześciu lat mówił o żonie bez wychodzenia z pokoju, a razem z dziećmi oglądał zdjęcia ze ślubu. Przeorganizował pracę, przekazał część obowiązków w firmie i zarezerwował piątkowe wieczory dla dzieci.
Naomi zaproponował stały grafik, uczciwe wynagrodzenie i dodatkową pomoc w domu. Dzieci zaczęły spotkania dostosowane do wieku, a on sam wziął udział w poradnictwie rodzicielskim. Rok później trojaczki podarowały mu rysunek przedstawiający matkę w żółtej chmurze. Alexandru oprawił go i postawił w gabinecie obok dyplomów i nagród.