kryp

Elena bez pośpiechu zeszła z ostatniego stopnia. Każdy krok odbijał się echem w tej ciężkiej ciszy, w której nikt nie śmiał szeptać. Ludzie patrzyli to na nią, to na Iuliana, próbując połączyć elementy układanki, która straciła sens. Iulian poczuł ucisk w żołądku. — Elena… — wyszeptał z wymuszonym uśmiechem. Co za zaskoczenie… Spojrzała na niego … Read more

Serce biło mu tak mocno, że zdawało mu się, że słyszy je w całym mieszkaniu. Zrobił krok naprzód, potem kolejny, kolana mu ugięły się pode mną. Eva leżała na łóżku, twarzą do sufitu, nieruchoma. Jej włosy były rozrzucone na poduszce, a klatka piersiowa… nie poruszała się. „Eva…” wyszeptał ochrypłym głosem. Brak odpowiedzi. Fala zimna przeszła … Read more

Alexandru stał nieruchomo w drzwiach, wciąż w płaszczu, z torbą podróżną u stóp. Przyszedł bez zapowiedzi. Niespodziewana wizyta, taka, jaką dostaje się, gdy bez wyjaśnienia czuje się, że coś jest nie tak. Nie wiedział co, ale teraz zrozumiał. — Co tu się dzieje? — zapytał spokojnie, zbyt spokojnie. Marina odwróciła się powoli, wymuszając uśmiech. — … Read more

Armand usiadł powoli na brzegu łóżka, jakby nogi go już nie trzymały. Rosa siedziała z papierem w dłoni, ale jakby go już nie widziała. Przez jej umysł przelatywały mieszane wspomnienia: kołyska, kobieta o ciepłych dłoniach, szeptana stara piosenka. Wszystko, co uważała za sny z dzieciństwa. — Moja matka… nie umarła? — zapytała niemal bezgłośnie. Otworzyli … Read more

…Zrozumiałem, że jeśli pomyślę o tym jeszcze chwilę, będzie za późno. Wszedłem do domu i natychmiast wyszedłem z grubym kocem, czystym ręcznikiem i apteczką, którą miałem więcej niż zwykle. Niedźwiedzica się nie poruszyła. Tylko jej oczy śledziły każdy jej gest, nie mrugając. Owinąłem szczenię starannie. Jego oddech był tak słaby, że bałem się, że zepsuję … Read more

Zatrzymałem się bez namysłu. Ciężarówka gwałtownie się zatrzymała, zgrzytając zębami, jakby i ona nie chciała się zatrzymać. Wysiadłem powoli, lekko stąpając po ziemi, czując, jak cisza uderza mnie mocniej niż warkot silnika. Wrony podskakiwały kilka metrów dalej, ale nie odleciały. Obserwowały mnie. Czekały. Podszedłem do dziewczyny. Była młoda, może miała dwadzieścia lat. Twarz miała brudną … Read more

Serce zaczęło mi walić tak mocno, że wydawało mi się, że słychać je w całym domu. Odruchowo zamknęłam notes i przytuliłam go do piersi. Kroki zbliżały się w korytarzu. Rozpoznałam je. To były kroki Andrieja. — Ana? — krzyknął. — Dlaczego tu jest światło? Wpadłam w panikę. Spojrzałam na teścia. Wpatrywał się we mnie, błagając, … Read more

Maria zatrzymała samochód w pobliżu małego, brudnego dworca kolejowego, gdzie rozpadał się tynk, a zapach oleju napędowego mieszał się z zapachem ciepłych precli. Był wieczór. Zmęczeni ludzie szli szybko, każdy o własne życie, nie podejrzewając, co zawaliło się w duszy mężczyzny w luźnej bluzie z kapturem i czapce naciągniętej na oczy. — Pójdziesz stąd sama … Read more

Doina Călinescu początkowo się sprzeciwiała. Ale strach zaczął trawić więzienie od środka. Gdyby sytuacja wymknęła się spod kontroli, wybuchłby bunt. A buntu w więzieniu o zaostrzonym rygorze nie gasi się pięknymi słowami. W ten sposób inżynier bezpieczeństwa Andrei Chirilă, oddelegowany przez Narodową Administrację Więzienną, włączył się do śledztwa. Chudy mężczyzna o niespokojnym spojrzeniu, który nie … Read more

Uśmiech Andrieja przyprawił mnie o dreszcze bardziej niż słowa, które usłyszałam w kuchni. To był ten sam ciepły, wyrachowany uśmiech, który tak dobrze znałam. Dopiero teraz mogłam spojrzeć poza niego. Tej nocy nie spałam. Leżałam na plecach, wpatrując się w sufit, słuchając jego regularnego oddechu. Obok mnie spał obcy człowiek. Mężczyzna, który planował moje życie… … Read more