kryp

— Jak masz na imię? — zapytał Ilie, nie patrząc im prosto w oczy. — Jestem Ioan… — powiedział starzec słabym głosem. — A to jest Elena, moja żona. Ilie skinął krótko głową. Nalał ciepłej wody do obtłuczonego kubka i podał go Ioanowi. — Pij powoli. Starzec drżącymi dłońmi uniósł kubek do ust. Elena głaskała … Read more

Samu powoli wstał. Ludzie wciąż się śmiali, ale ich śmiech brzmiał, jakby dochodził z innego świata. Wyciągnął rękę i chwycił lejce z niemal nieśmiałą ostrożnością, jakby bał się spłoszyć zwierzę. Koń zamrugał powoli, zdrowym okiem, i wziął głęboki oddech, niczym westchnienie. „No, chłopcze…” wyszeptał Samu, nie zdając sobie sprawy, że mówi na głos. Nikt nie … Read more

Jakub cofnął się o krok. Deski ganku zaskrzypiały, zdradzając jego wahanie. W powietrzu unosił się zapach siana i ciepłej ziemi, a ze stajni dobiegało rżenie konia. Wszystko było takie samo jak wczoraj. Tylko jej nie było. — Lia — powiedział powoli, jakby kładł kamienie na śliskiej drodze — życie to nie opowieść. Nie chodzi o … Read more

Elena poczuła, jak nogi uginają się pod nią. Cofnęła się o krok i oparła o ścianę, ciężko oddychając. Jej myśli szalały. Krew. Pióra. Łóżko. Ślub. Co te dzieci zrobiły w jej domu? — Matko Boska… — wyszeptała cicho. Pierwszą myślą było krzyczeć, dzwonić do sąsiadów, wzywać policję. Drugą, że może śni. Uszczypnęła się w dłoń. … Read more

Elena uśmiechnęła się po raz pierwszy tego wieczoru. Nie był to ciepły uśmiech. Był to ostry, pewny siebie uśmiech, który sprawił, że otaczający ją ludzie nagle poczuli się nieswojo. „Nie, Radu” – powiedziała cicho. „Zwalniam cię”. Śmiech wybuchł ponownie. Clara o mało nie zakrztusiła się winem. „Zwariowałeś?” – zapytała między szlochami. Ty? On? Elena nacisnęła … Read more

Andriej wrócił pewnego piątkowego wieczoru, zmęczony, z torbą podróżną w ręku i tym uśmiechem, który zawsze sprawiał, że czułam się jak w domu. Kiedy zadzwonił, żeby zapytać, gdzie jestem, powiedziałam mu prawdę. Nie wszystko. Tylko tyle, żeby go zwabić. Spotkaliśmy się w małym wynajętym studio. Rozejrzał się zdezorientowany. — Dlaczego tu jesteś? — zapytał. Usiadłam … Read more

Kiedy samochód ojca wjechał na wiejską polną drogę, nerwowo chwycił kierownicę. Miał już w głowie przygotowaną mowę. Spodziewał się, że zobaczy syna słabego, zaniedbanego, zdenerwowanego, gotowego się poddać. Podwórko domu było małe, ale czyste. Płot świeżo pomalowany. Prosta drewniana furtka. Ojciec nagle się zatrzymał, widząc, co jest w środku. Syn rąbał drewno. Prosty T-shirt, spodnie … Read more

Droga do miasta płynęła cicho, z łagodnymi garbami i polami wypalonymi słońcem po obu stronach. Rozmawiali niewiele, głównie przez spojrzenia i milczenie, które nie było niezręczne. Mihai słuchał. Lia to czuła. Nie przerywał jej, nie spieszył się, żeby zrobić na niej wrażenie. Kiedy opowiadała mu o jarmarku, o tym, jak wstaje o czwartej rano, żeby … Read more

Droga w góry była długa i cicha. Koła wozu skrzypiały, niebo ciemniało, a worek na głowie Liwii stał się drugą skórą. Nie śmiała pytać o nic. Liczyła kroki, oddechy, bicie serca. Mężczyzna szedł obok niej, uważnie obserwując drogę, bez pośpiechu. Kiedy dotarli, deszcz już zaczął padać. Poczuła, jak ktoś jej pomaga zejść. Ręka rozwiązała jej … Read more

Taca lekko drżała w jej dłoniach. Valeria cofnęła się o krok, potem o kolejny. Próbowała sobie wmówić, że to zbieg okoliczności. Zwykły zbieg okoliczności. Wiele osób ma tatuaże. Ale ta data… ta data nie była byle jaką datą. Znała ją na pamięć. Dzień, o którym jej matka nigdy nie wspominała. „Wszystko w porządku?” Głos Stefana … Read more