kryp Wasil westchnął głęboko i nalał sobie kolejny kieliszek brandy. — Cóż mogę ci powiedzieć, Andrieju… Od śmierci Iona dziewczyna nie zaznała spokojnego dnia. Izydora pilnuje jej, żeby była zajęta. Zagania ją do pracy od rana do wieczora. A jeśli coś jej nie pasuje… to ty też wiesz. Andriej zacisnął pięści na stole. — I nikt … Read more
Drżącymi palcami Elena chwyciła brzeg torby i powoli ściągnęła ją z głowy. Zamknęła na chwilę oczy, jakby szykując się na cios. Cisza. Żadnego westchnienia obrzydzenia. Żadnego przekleństwa. Żadnego trzaśnięcia drzwiami. Otworzyła oczy. Mężczyzna spojrzał na nią spokojnie. Jego brązowe oczy były zmęczone, ale ciepłe. W jego spojrzeniu nie było zaskoczenia. Żadnego szyderczego współczucia. Tylko zdumienie… … Read more
Ion odpowiedział mi po niecałej minucie. „Już idę”. To było wszystko. Nie potrzebowałam więcej. Dziadek wychował nas inaczej niż resztę wioski. Nauczył nas, że prawa trzeba przestrzegać, ale sprawiedliwości trzeba czasem bronić z podniesioną głową i niezbitymi dowodami. „Nie podnoś ręki” – mawiał. „Podnieś prawdę”. Położyłam Anę na kanapie w salonie. Sprawdziłam jej ramię – … Read more
„Andriej ❤️” Nożyczki wypadły mi z ręki. Odpowiedziałam płacząc. — Andriej? Tym razem głos był wyraźny, zdecydowany. — Mamo, to ja. Żyję. Wyjaśnię ci wszystko później. Jutro o dziewiątej przyjdź sama do kawiarni „La Umbra Teiului” na obrzeżach miasta. I pod żadnym pozorem nie mów o tym Irinie. Rozmowa się zakończyła. Stałam w popołudniowym słońcu, … Read more
Zgasił silnik i zatrzymał się na kilka sekund. Cisza nocy była ciężka. Słychać było jedynie oddechy dzieci i szelest wysokiej trawy. „Schodzimy, tato?” zapytał cicho jeden z bliźniaków. „Schodzimy” odpowiedział po prostu. Dom skrzypiał przy każdym kroku. Stare drzwi otworzyły się z przeciągłym jękiem, jakby protestując przeciwko zapomnieniu o nich na tak długo. W środku … Read more
Andriej stał nieruchomo przez kilka sekund, jakby cały świat się zatrzymał. Potem pobiegł do matki. „Mamo… mamo, to ja… Andriej…” Ana Maria patrzyła na niego długo z niedowierzaniem. Uniosła drżącą dłoń i dotknęła jego policzka. Kiedy go rozpoznała, wybuchnęła płaczem. Słabym, bezsilnym płaczem. Wziął ją w ramiona i poczuł, jak lekka się stała. Jakby trzymał … Read more
W mieszkaniu pachniało świeżą limonką i nowymi meblami. Żadnych damskich perfum. Żadnego gotowanego jedzenia. Żadnego ukrytego życia. Było puste. Puste, ale nie opuszczone. Na podłodze stały kartony z wciąż zamkniętymi sprzętami AGD. Na ścianie lustro oparte bezpośrednio o podłogę. W kącie łóżeczko dziecięce, w połowie złożone. Podeszłam powoli. Czułam się, jakbym szła przez sen. Na … Read more
…Przebiegła boso przez duży dziedziniec, nie oglądając się za siebie. Jej serce biło tak mocno, że czuła, iż zaraz rozsadzi jej pierś. Zimne poranne powietrze zapierało jej dech w piersiach, ale nie ustawało. Tej nocy nie było mowy o czułości. Ani o bliskości. Kiedy weszła do sypialni, nie wyglądał na chorego. Stał prosto, z jasnym … Read more
…Groza nie pochodziła z mgły. Ani z ciemności, która zapadła nad górą. Groza czekała na nich żywych. Kiedy dotarli do podnóża klifu, cała trójka nagle się zatrzymała. Jeden zaklął pod nosem. Drugi cofnął się o krok. Na dole nie było zmiażdżonego ciała. Tam, gdzie powinna być plama krwi i martwa kobieta, wisiał tylko stos grubych … Read more
W środku na pierwszy rzut oka nie było nic spektakularnego. Kilka pożółkłych papierów, małe blaszane pudełko i brązowa koperta, zagięta na rogach. Ręce mi się trzęsły, gdy ją wyjmowałam. Napisano na niej ręką Mihaia: „Dla Any. Tylko jeśli uznasz to za konieczne”. Przełknęłam ślinę. Usiadłam na jego starym krześle w garażu, tym samym, na którym … Read more