Wszyscy odwrócili się w naszą stronę. Andriej zrobił krok naprzód. — Mamo, co się stało? Diana trzęsła się ze zdenerwowania. — Moja szafa! Wszystkie moje eleganckie ubrania zniknęły! Sukienki, buty, torebka… wszystko! Spojrzałam na nią spokojnie. — Zniknęły? — Nie udawaj! Weszłaś do mojego pokoju! Spokojnie wyjęłam telefon z kieszeni. — Tak, weszłam. Ale dopiero … Read more
Lekarka delikatnie zamknęła drzwi sali operacyjnej i spojrzała na Daniela. — To były ostatnie słowa, jakie wypowiedziała przed wejściem na salę operacyjną. Daniel czuł, że nic już nie rozumie. — Ja… Nie pamiętam żadnych wiadomości. — Może przypomnisz sobie, jak z nią porozmawiasz. Minęły prawie dwie godziny, zanim Clara otworzyła oczy. Była bardzo słaba, ale … Read more
Lekarka delikatnie zamknęła drzwi sali operacyjnej i spojrzała na Daniela. — To były ostatnie słowa, jakie wypowiedziała przed wejściem na salę operacyjną. Daniel czuł, że nic już nie rozumie. — Ja… Nie pamiętam żadnych wiadomości. — Może przypomnisz sobie, jak z nią porozmawiasz. Minęły prawie dwie godziny, zanim Clara otworzyła oczy. Była bardzo słaba, ale … Read more
Radu wpatrywał się w ekran telefonu przez kilka sekund. Potem napisał krótką wiadomość do swojego prawnika. „Natychmiast unieważnij wszystkie dokumenty podpisane dziś rano. Wstrzymaj przelew funduszu inwestycyjnego. Chcę natychmiastowego potwierdzenia”. Telefon zawibrował niemal natychmiast. „Wniosek został zarejestrowany. Procedura wstrzymana”. Zablokował ekran, nie wykonując żadnego gestu. Diana wciąż się uśmiechała. — Chodź, kochanie… nie patrz tak … Read more
Prawnik położył akta na stole i spojrzał kolejno na każdego z czterech braci. W pokoju zapadła ciężka cisza. Słychać było jedynie tykanie starego zegara na ścianie, tego samego, który stał w salonie od czasów ich dziadka. Prawnik otworzył testament i zaczął czytać powoli, spokojnym głosem. — „Ja, Dumitru Radu, w pełni sił umysłowych, pozostawiam ten … Read more
Sorin stał nieruchomo przed tablicą. — Ana… oszalałaś? Zamknęłam bagażnik i spokojnie na niego spojrzałam. — Nie. Chyba dopiero zaczynam jasno myśleć. Moja teściowa też wyszła na podwórko, opierając się o balustradę. Kiedy zobaczyła tablicę, o mało nie krzyknęła. — Co masz na myśli mówiąc „na sprzedaż”? Ten dom należy do mojego syna! Uśmiechnęłam się … Read more
Następnego ranka dotarłam przed blok mieszkalny mojej teściowej. Otworzyła drzwi, zanim zadzwoniłam dzwonkiem. Miała szeroki uśmiech na twarzy i trzymała w ręku notes. — W samą porę! Właśnie sporządzałam listę rzeczy, które zabieramy do twojego mieszkania. Nasza sofa idealnie pasuje do salonu, a szafa w sypialni głównej… — Pani Eleno… Przerwałam jej. Musimy porozmawiać. Uśmiech … Read more
Radu zrobił krok naprzód. Nie pozwoliłam mu nic powiedzieć. Lekko dotknęłam jego ramienia. — Zostaw mnie w spokoju. Doina wciąż się uśmiechała. Była przekonana, że uciszyła mnie przed całą rodziną. Spojrzałam na nią spokojnie. — Masz rację, Doino. Jeśli to tylko dom twojego syna… od teraz sam się tym zajmie. Wszyscy byli zdziwieni. Wzięłam torbę … Read more
Prawnik położył przed nami dokument. — Trzy dni przed śmiercią pan Dumitru oficjalnie założył Fundację Gospodarstwa Dumitru, a cała posiadłość została przeniesiona na jego własność. Lidia nagle wstała. — Co to za bzdura? Reklamy — To znaczy, odpowiedział spokojnie prawnik, że gospodarstwa nie można już sprzedać ani podzielić między spadkobierców. Jej twarz stała się zupełnie … Read more
Po odejściu od pani Dumitrescu nie pojechałam do hotelu ani do domu rodziców. Poszłam do małego mieszkania, które wynajmowałam lata temu, zanim wyszłam za mąż. Zachowałam je, bo w głębi duszy obiecałam sobie, że nigdy nie będę całkowicie zależna od nikogo. Tego samego dnia dostałam pierwszą wiadomość od Andrieja. „Mój prawnik się z tobą skontaktuje”. … Read more