Wyszłam z budynku bez pośpiechu. Moje kroki były spokojne, jakby nic się nie stało. Tylko ręka ściskająca torbę zdradzała burzę, która we mnie szalała.
W samochodzie dziecko spało spokojnie. Spojrzałam na niego i wiedziałam jedno: dla niego muszę być niezłomna.
W kolejnych dniach odgrywałam rolę idealnej żony. Gotowałam. Uśmiechałam się. Słuchałam, jak Sorin narzeka na pieniądze, stres, „ciężkie życie”, jakie wiódł. Nie powiedziałam mu nic o wygranej. Los był już w sejfie, na moje nazwisko.
W tym samym czasie ruszyłam w drogę.
Najpierw poszłam do dobrego prawnika. Takiego, który niewiele mówił, ale słuchał wszystkiego. Wyłożyłam mu prawdę na stół. Dowody miały się szybko pojawić.
Potem księgowy. Niezależny. Poprosiłam go, żeby dyskretnie sprawdził firmę Sorina. To, co znalazł, było jeszcze gorsze, niż słyszałam na korytarzu. Kradzieże, fałszywe dokumenty, pieniądze przemycane przez fikcyjne firmy.
Zebrałem wszystko. Cierpliwie.
W trzecim tygodniu powiedziałem Sorinowi, że chcę wrócić do pracy. Zaśmiał się.
— Kto by cię zatrudnił?
Uśmiechnąłem się.
W czwartym tygodniu kupiłem, za pośrednictwem firmy pośredniczącej, dokładnie tę działkę, na której firma Sorina chciała wybudować blok. Cena? Nic dla mnie. Mur dla niego.
W piątym tygodniu zadzwonił do niego bank. Jego kredyty zostały zablokowane.
W szóstym inspektorzy zapukali do drzwi firmy.
Sorin już nie spał. Już nie jadł. Patrzył na mnie podejrzliwie, ale nadal nie wiedział.
Ostateczny cios nastąpił w poniedziałkowy poranek.
Zawołałem go do stołu. Postawiłem przed nim kawę. I teczkę.
— Co to jest? — zapytał, blady jak ściana.
— Koniec z tobą — powiedziałem spokojnie.
Pokazałem mu wszystko. Dowody. Skargi. I wyciąg z banku.
Kiedy zobaczył kwotę, zaczął drżeć.
— Wygrałeś… wygrałeś?
— Tak.
Opadł na krzesło.
— A dziecko zostanie ze mną — kontynuowałem. — A ty odpowiesz za każdą skradzioną lej.
Kilka miesięcy później Sorin był badany. Ioana zniknęła. A ja kupiłem mały, cichy dom, blisko parku.
Nie luksusowy. Ale czysty. Bezpieczny.
Prawdziwym zwycięstwem nie były pieniądze.
To była wolność.